බෝට්ටුවක පාවෙනා
ජීවිතයක හීන
නිදිවරාමුත් දකින්නේ
දැලේ පැටළුණු
මසුන් පණ කඳ
අඹු දරුන් දිවි රකින්නේ
මූදු ගමනක්
යන්ට කලියෙන්
හීන මාලිග තනන්නේ
මසුනි නුඹ දෙන
පණ කඳින් මම
කෝම මාලිග තනන්නේ
නිදි නොමැති
දෑස් දැක
කරදියත් ඉකිබිඳින්නේ
අඹුදරුන් ලන සුසුම්
මහ මූද ඉකිබිඳින
හෝ හඬින් මට ඇසෙන්නේ
නුඹ මතක් වූ විටෙක
නැහැ පුතුනි
බත් පිඩත් මට ගිලෙන්නේ
මාරියාවේ නුඹ
අද නොවේ හෙට
හඬතලාගෙන වරෙන්නේ....
No comments:
Post a Comment